«Εμείς θα ζήσουμε και ας είμαστε φτωχοί»
- Λεπτομέρειες
- Δημοσιεύτηκε στις 17 Ιουλίου 2014
Γράφει η Χριστίνα Καταραχιά,
Κοινωνική Λειτουργός του Κέντρου Ημερήσιας Υποδοχής Αστέγων Χαλκίδας
Ένα οικονομικό σύστημα που καταρρέει, νιώθουμε προδομένοι, ανασφαλείς για το τι μέλλει γενέσθαι..και αυτό μας πονά, μας θυμώνει. Οι μισθοί μειώθηκαν, σχεδόν σε κάθε οικογένεια πια υπάρχει τουλάχιστον ένα μέλος που είναι άνεργο και δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να βρει εργασία ενώ τα περισσότερα νοικοκυριά πλέον αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα έξοδά τους. Η εργασιακή ανασφάλεια κάνει τους νέους να επιστρέφουν στο πατρικό τους σπίτι ή να μεταναστεύουν αναγκαστικά στο εξωτερικό με την ελπίδα απόκτησης μιας θέσης εργασίας.
Όσο κλισέ και αν ακούγεται, δεν είναι αργά.. Μην μιζεριάσουμε, όχι άλλο. Η ηττοπάθεια δεν μας ταιριάζει. Ό,τι καλύτερο μας έχει απομείνει είναι η αξιοπρέπειά μας. Μην καταπατηθεί και αυτή.. Ας εκμεταλλευτούμε τον θυμό που όλοι μας νιώθουμε βιώνοντας σ' ένα τόσο δύσκολο και αβέβαιο περιβάλλον που με τόση χάρη μας «κέρασαν».. αν και είμαστε διαλυμένοι, εξοργισμένοι και θλιμμένοι που μετέτρεψαν τα όνειρά μας σε οικονομικό και κοινωνικό εφιάλτη, θα τα καταφέρουμε.. η ευτυχία, όπως γράφει ένας τοίχος, θα είναι η εκδίκησή μας. Ξέρετε, εκείνο το «εμείς θα ζήσουμε και ας είμαστε φτωχοί».
Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο πατήστε εδώ
