Εθνικός Μηχανισμός Ενημέρωσης & Ευαισθητοποίησης

Ήρθε η ώρα να γκρεμίσουμε τις μάντρες

Γράφει η Βασιλεία Βέλμαχου

Κοινωνική Λειτουργός στην Τράπεζα Χρόνου Δήμου Διονύσου

Τα τελευταία χρόνια της οικονομικής ύφεσης που βιώνει ολόκληρη η χώρα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με μία νέα δυσμενή πραγματικότητα. Κυρίαρχα δεδομένα αυτής της πραγματικότητας είναι αφενός η μείωση των μισθών και αφετέρου τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, με αποτέλεσμα ακόμα και τα μέχρι πρότινος υγιή οικονομικά στρώματα της κοινωνίας να αντιμετωπίζουν πλέον καθημερινές, σοβαρές, οικονομικές δυσκολίες. 

Για να διαβάσετε ολόκληρο το αρθρό πατήστε εδώ.

Η Ελπίδα μέσα στην Κρίση

Άρθρο από την Μαρία Πιπερτζή, Κοινωνική Λειτουργό του Κοινωνικού Συσσίτιου Δήμου Σερρών.

Τον τελευταίο καιρό ζούμε όλοι στον πυρετό της οικονομικής κρίσης, η οποία υποβαθμίζει σταδιακά την ποιότητα της ζωής μας. Πολλοί συμπολίτες μας αναγκάστηκαν να αναπροσαρμόσουν προτεραιότητες ακόμη και να εγκαταλείψουν βασικές ανάγκες τους, υπομένοντας τις συνεχόμενες ανατροπές. Στο διάχυτο κλίμα κατήφειας, συναισθήματα όπως ο φόβος, η ντροπή, η απογοήτευση και η παραίτηση κατέκλισαν μεγάλο πλήθος ατόμων. Ο κοινωνικός αποκλεισμός, η ανισότητα και η φτώχεια έχει χτυπήσει δυνατά την πόρτα.

Η δημιουργία των ‘‘ Κοινωνικών Δομών Άμεσης Αντιμετώπισης της Φτώχειας στο Δήμο Σερρών’’ που εντάσσονται στο Εθνικό Δίκτυο Άμεσης Κοινωνικής Παρέμβασης, κρίθηκε επιτακτική,

Χαριστικό παζάρι βιβλίου από τις Κοινωνικές Δομές του Δήμου Αγρινίου

Από την Γαλάνη Χ. Αικατερίνη, Κοινωνική Λειτουργό, Τράπεζα χρόνου, Δήμου Αγρινίου

17 ΟΚΤΩΜΒΡΙΟΥ: Παγκόσμια Ημέρα υπέρ της εξάλειψης της φτώχειας σήμερα, ωστόσο πολύ συνάνθρωποι μας ταλαιπωρούνται από αυτή βιώνοντας την έντονα και μην μπορώντας να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους ανάγκες. Πολλοί αδυνατούν να πληρώσουν τα έξοδα κατοικίας (Δ. Ε. Η., νερό, θέρμανση) ακόμα και το ενοίκιο και μένουν χωρίς στέγη. Κάποιοι απευθύνονται σε δημόσιους φορείς για την κάλυψη τους αλλά πόσο εφικτό είναι να πληρωθούν όλες οι ανάγκες? Επίσης, τα παιδιά των φτωχών οικογενειών δε δύναται να λάβουν ολοκληρωμένη εκπαίδευση και μόρφωση όχι μόνο λόγω της ένδειας των οικογενειών τους αλλά και των ελλειπών εκπαιδευτικών εργαλείων. Συμπολίτες μας που ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (άνεργοι, ηλικιωμένοι, μονογονικές και πολύτεκνες οικογένειες) βιώνουν έντονα τον κοινωνικό αποκλεισμό σε πολλούς τομείς (υγεία, παιδεία, κοινωνική προστασία) και στερούνται βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πολλές φιλανθρωπικές ενέργειες έρχονται να την ελαχιστοποιήσουν ή να αμβλύνουν την έκταση της. Μάταια όμως, καθώς τα απειλούμενα νοικοκυριά από τη φτώχεια ολοένα και περισσότερο αυξάνονται οδεύοντας σε συνθήκες που δεν τιμούν την ανθρώπινη ύπαρξη.