Εθνικός Μηχανισμός Ενημέρωσης & Ευαισθητοποίησης

Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας

Γράφει η Καλιρρόη Πανουσιοπούλου, 

Στέλεχος του Γραφείου Διαμεσολάβησης Περιστερίου

Ο ΟΗΕ έχει καθιερώσει από το 1993 την 17η Οκτωβρίου ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας» και το 2000 με τη Διακήρυξη της Χιλιετίας (Millennium Declaration) τέθηκε από την παγκόσμια κοινότητα ως στόχος η μείωση της φτώχειας στο μισό μέχρι το 2015. Παρόλα αυτά, πολλοί άνθρωποι καθημερινά ζουν με τον φόβο. Φόβο, ότι θα χάσουν την δουλειά τους, ότι δεν θα μπορέσουν να θρέψουν τις οικογένειές τους, ότι θα παγιδευτούν για πάντα στη φτώχεια χωρίς να έχουν τη δυνατότητα και το αναφαίρετο φυσικά δικαίωμά τους να ζήσουν με υγεία, αξιοπρέπεια και ελπίδα για το μέλλον. Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ υποστήριζε ότι «η πιο θανατηφόρα μορφή της βίας είναι η φτώχεια» και σε αυτό θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε όλοι μας. Το πρόβλημα της φτώχειας πριν από λίγα χρόνια το ταυτίζαμε με τον λεγόμενο «Τρίτο Κόσμο», κάτι που όμως σήμερα έχει αλλάξει και θα λέγαμε ότι έχει εισχωρήσει και στον «πρώτο». Η φτώχεια πλέον εξαπλώνεται με ταχύτατους ρυθμούς σε πολλές χώρες της Ευρώπης καθώς και στις ίδιες τις μητροπόλεις του καπιταλισμού.
Η μείωση των κοινωνικών παροχών, η ανεργία, η οικονομική ανέχεια και η ελλιπής πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη επιδεινώνουν χρόνο με τον χρόνο τη ζωή πολλών συνανθρώπων μας και στην Ελλάδα. Σύμφωνα με έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής περίπου 2,5 εκατομμύρια Έλληνες βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ ακόμη 3,8 εκατομμύρια πολίτες απειλούνται άμεσα από τη φτώχεια. Το 34,6% των Ελλήνων λοιπόν βρίσκεται στο όριο της φτώχειας και έτσι η Ελλάδα κατατάσσεται στην 4η θέση μεταξύ των 28 κρατών- μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το υψηλότερο ποσοστό πολιτών στο όριο της φτώχειας.
Συνάνθρωποί μας που στερούνται τα βασικά μέσα διαβίωσης, που χάνουν δουλειές και σπίτια μέσα σε μια νύχτα, που βλέπουν τη ζωή τους να μαυρίζει, είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Μόνη τους ελπίδα ένα χέρι βοηθείας από το φίλο, από το συμπολίτη, από το γείτονα. Αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε είναι η δική μας αλληλεγγύη και η συμπαράστασή μας στο συνάνθρωπο και συμπολίτη μας!!!
Όλα τα παραπάνω στοιχεία συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί το Εθνικό Δίκτυο Άμεσης Κοινωνικής Παρέμβασης, το οποίο έχει ως βασικό στόχο να καταπολεμήσει την φτώχεια σε όλο τον Ελλαδικό χώρο. Όλοι εμείς που εργαζόμαστε στις δομές του Δικτύου ευελπιστούμε ότι με την βοήθεια την δική μας αλλά και όσων συνδράμουν στο έργο μας θα συμβάλλουμε στη δημιουργία μιας κοινωνίας μέσα στην οποία όλοι οι άνθρωποι (ανεξαρτήτως χώρας προέλευσης) θα έχουν πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, όπως ιατρική περίθαλψη, σίτιση και στέγαση, θα μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και να ατενίζουν το μέλλον με ελπίδα. Προσπαθούμε καθημερινά όλες οι δομές του Δικτύου μαζί αλλά και η κάθε μία ξεχωριστά να εργαζόμαστε μέσα από πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουμε με σκοπό να ανακουφίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο συνανθρώπους μας που λόγω της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης δεν μπορούν να καλύψουν βασικές τους ανάγκες.
Παράλληλα αναζητούμε και επιζητούμε την βοήθεια συμπολιτών μας που δεν αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους σοβαρά προβλήματα να συνεισφέρουν στο εγχείρημά μας με τα μέσα που ο καθένας έχει τη δυνατότητα. Όλοι μαζί ενωμένοι μπορούμε να ξεπεράσουμε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, θέτοντας τον άνθρωπο στο επίκεντρο του έργου μας. Συλλογικά μόνο θα μπορέσουμε ίσως κάποια μέρα να εξαλείψουμε το φαινόμενο της φτώχειας και να θυμόμαστε αυτή τη μέρα ως εφαλτήριο για την ευημερία και την αξιοπρεπή διαβίωση όλων μας.

Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής

Γράφει η Δασκαλάκη Μαρίνα,
Υπεύθυνη Παροχής Συσσιτίου

Με κύριο στόχο τον περιορισμό της πείνας στον πλανήτη, η Γενική Συνέλευση ΟΗΕ καθιέρωσε το 1980, τη 16η Οκτωβρίου ως Παγκόσμια ημέρα διατροφής.
Από τη μία παρατηρούμε μέσω της διατροφής στις ανεπτυγμένες χώρες το πρόβλημα της παχυσαρκίας να απειλεί την υγεία εκατομμυρίων πολιτών και από την άλλη στις υπό ανάπτυξη χώρες 850 εκατομμύρια άνθρωποι να απειλούνται από την πείνα, ενώ ο υποσιτισμός οδηγεί 2 δισεκατομμύρια ανθρώπων σε παθήσεις.
Σύμφωνα με στοιχεία της Greenpeace για κάθε δολάριο που ξοδεύει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για την καταπολέμηση του υποσιτισμού στον κόσμο, η βιομηχανία τροφίμων ξοδεύει 500 δολάρια για την προώθηση των επεξεργασμένων τροφίμων ενώ 5 πολυεθνικές ελέγχουν το 90% του παγκόσμιου εμπορίου δημητριακών.
Σήμερα 300 εκατομμύρια ενήλικες παγκοσμίως είναι παχύσαρκοι και μέχρι το 2020 οι επιπλοκές της παχυσαρκίας θα ευθύνονται για το 72% των θανάτων παγκοσμίως.

Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο πατήστε εδώ 

Ραγίζοντας το Ταμπού της Ψυχικής Υγείας

Οι διαθέσιμοι δωρεάν και χαμηλού κόστους φορείς ψυχικής υγείας στην Αγία Παρασκευή

Γράφει η Καίτη Καραγιάννη, 

ψυχολόγος στο Γραφείο Διαμεσολάβησης Αγίας Παρασκευής

Σαν σήμερα, στις 10 Οκτωβρίου κάθε χρόνο γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, η οποία αποτελεί πρωτοβουλία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO) και της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ψυχικής Υγείας. Από το 1994 προωθούνται θεματικές καμπάνιες ανά τον κόσμο, με στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινού γύρω από τις ψυχικές παθήσεις και τη σημασία της πρόληψης και της έγκαιρης παρέμβασης.

Γιατί η ψυχική υγεία είναι σημαντική;
Η ψυχική υγεία είναι ένα θεμελιώδες και αναπόσπαστο μέρος της υγείας μας και επηρεάζεται από βιολογικούς, κοινωνικο-οικονομικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Σύμφωνα με το καταστατικό του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (1946) «η υγεία είναι η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι μόνο η απουσία ασθένειας ή αναπηρίας».
Η ψυχική υγεία αναφέρεται σε μια κατάσταση συναισθηματικής ευημερίας όπου το άτομο αναγνωρίζει τις ικανότητές του, είναι σε θέση να διαχειριστεί τα καθημερινά άγχη της ζωής και μπορεί να είναι παραγωγικό στην εργασία του και χρήσιμο στην κοινότητα. Για το λόγο αυτό, οι πολιτικές προάσπισης και προαγωγής της ψυχικής υγείας είναι κριτικής σημασίας για την ποιότητα ζωής του ατόμου μέσα στην κοινωνία.
Δυστυχώς, έρευνες μας δείχνουν ότι παραμένει υψηλό το ποσοστό των ατόμων με ψυχικές παθήσεις που δεν αναζητούν εξειδικευμένη υποστήριξη, συχνά λόγω έλλειψης πληροφόρησης και διαθέσιμων πόρων αλλά και από φόβο στιγματισμού, ενώ παράλληλα η κατάθλιψη ως ψυχική νόσος προβλέπεται να είναι η δεύτερη αιτία θανάτου παγκοσμίως μέχρι το 2020. Στην Ευρώπη, το οικονομικό κόστος από τη μη έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση μιας ψυχικής πάθησης ανέρχεται σε 240 δις ευρώ ανά έτος, με το κοινωνικό κόστος, όπως ανεργία, βία και οικογενειακή δυσλειτουργία, να παραμένει ανυπολόγιστο.

Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο πατήστε εδώ

Γυναίκες του Κόσμου

Γράφει η Leticia Pfeffer
Πηγή: Οργανισμός Παγκοσμίων Πολιτών 

Μετάφραση: Δασκαλάκη Μαρίνα, 

Υπεύθυνη Παροχής Συσσιτίου στις Κοινωνικές Δομές Αντιμετώπισης της Φτώχειας στο δήμο Χαλκιδέων

«Γνωρίζατε ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια αποτελούν το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού; Γνωρίζατε ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια αποτελούν την πλειοψηφία των φτωχών του κόσμου;
Γνωρίζατε ότι το 70% των 1 δις φτωχότερων ανθρώπων είναι γυναίκες;

Δεν ήξερα για τη σκληρή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν πολλές γυναίκες και κορίτσια, μέχρι που άρχισα να κάνω την έρευνά μου. Ήμουν συγκλονισμένη γιατί είχα μάθει ότι οι γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο «έμεναν πίσω» μόνο λόγω του φύλου τους. Έχουν επηρεαστεί δυσανάλογα από τις διακρίσεις, τη βία και την εκμετάλλευση. Πάρα πολλές στερούνται την ευκαιρία στην εκπαίδευση και στις βασικές υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης.
Για να ξεπεραστούν αυτές οι ανισότητες, ο κόσμος πρέπει να δώσει προτεραιότητα στις ανάγκες τους και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Αλλά η μεγάλη είδηση είναι ότι η επένδυση σε κορίτσια και γυναίκες είναι και οικονομικά συμφέρουσα. Σε αυτό το άρθρο, θα διερευνηθεί πως ο κόσμος θα έμοιαζε αν μπορούσε να μορφώσει και να ενδυναμώσει όλες αυτές τις γυναίκες.

Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο πατήστε εδώ

 

 

 

Ενδοοικογενειακή βία και οικονομική κρίση

Γράφει η Σίδερη Ιωάννα,
Κοινωνική λειτουργός στο Κέντρο Ημερήσιας Υποδοχής Αστέγων Χαλκίδας

Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να αναλυθεί το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που ονομάζεται "ενδοοικογενειακή βία" σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση που βιώνει η χώρα, αφού στις μέρες μας είναι μια πραγματικότητα που λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις με σοβαρές συνέπειες στη ζωή των θυμάτων.
Αρχικά χρήσιμο είναι, να δοθεί ένας ορισμός για αυτή την έννοια, έτσι λοιπόν ως ενδοοικογενειακή βία ορίζεται η κάθε σωματική, σεξουαλική ή ψυχολογική βία που ασκείται σε βάρος του θύματος από τον σύντροφο ή τον πρώην σύντροφο ή από άλλα μέλη της οικογένειας του και λαμβάνει χώρα στον ιδιωτικό χώρο του σπιτιού κάτι που τις περισσότερες φορές το θύμα αποσιωπά.

Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο πατήστε εδώ